Fryderyk Chopin – Wiosna z Chopinem
  1. O Międzynarodowych Konkursach Pianistycznych im. Fryderyka Chopina

    O bezprecedensowym geniuszu muzycznym Fryderyka Chopina najlepiej świadczy recepcja jego twórczości. W XXI wieku, nie tylko nie zmalała, ale stale przyciąga wielu wielbicieli szeroko pojętej muzyki klasycznej. Tak szerokie zainteresowanie Chopinem zaowocowało powstaniem różnorodnych imprez dedykowanych artyście. Obecnie, do najbardziej prestiżowych wydarzeń tego typu jest Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, który co roku organizowany jest w Warszawie.

    Czynnikiem, który bez wątpienia wyróżnia ten konkurs spośród innych jest jego bogata tradycja. Konkurs ma bowiem już ponad osiemdziesięcioletnią historię, podczas której jego formuła ulegała licznym zmianom. Ciągłość tradycji przerwana była jedynie w okresie II Wojny Światowej. Głównym inicjatorem konkursu był prof. Jerzy Żurawlew (1887-1980), wybitny polski pianista i kompozytor. Czytaj dalej….

  2. Fryderyk Chopin – garść ciekawostek

    Życiorys artystyczny Fryderyka Chopina do dziś pozostaje pewnego rodzaju legendą. Na temat dorobku artystycznego kompozytora powstało już wiele naukowych opracowań. Jego życiorys wydaje się być również ciekawy z perspektywy czysto życiowej, o czym najlepiej świadczą liczne (i wciąż powstające) biografie autora. Postanowiliśmy zatem w tym miejscu przybliżyć kilka, pozornie mało znaczących faktów z życia Fryderyka Chopina.

    Pierwszą, dość kontrowersyjną sprawą, jest fakt, że w dzieciństwie Chopin nie tyle był obojętny względem muzyki, co szczerze jej nienawidził. Główną rolę odegrał tu ojciec Fryderyka, który sam był niespełnionym artystą i w konsekwencji – wszystkie swoje niespełnione ambicje przelewał na syna, zmuszając go do podejmowania regularnych lekcji gry na fortepianie. Czytaj dalej….

  3. „Szopen kontra Chopin” – kilka słów o spektaklu

    Niedługo po zakończeniu obchodów Roku Chopinowskiego swą premierę miał spektakl „Szopen kontra Chopin” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego, który swą premierę miał Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Dość intrygujący tytuł wyraźnie sugerował, iż przedstawienie dalekie będzie od realistycznego banału na temat życia kompozytora. Spróbujmy więc przybliżyć w tym miejscu tematykę spektaklu.
    Pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy już na samym początku sztuki jest bardzo oszczędna scenografia. Spektakl rozpoczyna scena z fortepianem położonym w centrum. Taki wybór scenografii znakomicie kontrastuje z przepychem, jaki cechował dziewiętnastowieczne francuskie salony. Elementem, dodatkowo podkreślającym sceniczny umiar, jest tu biały ekran pełniący rolę tła. Jak okazuje się później, ekran pełni rolę retrospektywną, ukazując między innymi wydarzenia z życia kompozytora. Czytaj dalej….